Електронот е вид на елементарна честичка со одредена маса и негативен полнеж. Може да извршува два вида движење; едниот е да се движи по орбитата околу јадрото, а другиот е да се врти околу оска што минува низ неговиот центар. Бидејќи движењето на електроните создава моменти, струи и магнетни моменти се создаваат за време на движењето. Во применетото константно магнетно поле H, магнетниот момент на електронот се однесува како мала магнетна прачка или игла. Бидејќи спинскиот квантен број на електронот е 1/2, електронот има само две ориентации во надворешното магнетно поле: едната е паралелна со H, што одговара на ниско енергетско ниво, енергијата е -1/2 gβH; едната е антипаралелна на H, што одговара на високо енергетско ниво, енергијата е +1/2 gβH, а разликата во енергијата помеѓу двете нивоа е gβH. Ако е во насока нормална на H, се додава електромагнетен бран со фреквенција v за да се исполни условот hv=gβH, електроните на ниско енергетско ниво ја апсорбираат енергијата на електромагнетниот бран и скокаат на повисоко енергетско ниво, што се нарекува електронска парамагнетна резонанца.